กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 ฉันไม่เล่นกับคนโง่
อยู่กับเฉินเหยียนหลีก็หมายความว่าต้องอยู่กับเฉินเจี้ยนหัว ทั้งที่ในครั้งนี้ไม่มีบทบาทอะไรเลยแท้ ๆ แต่เฉินเจี้ยนหัวก็ยังคงกระหยิ่มใจเป็นล้นพ้น
เฉินเหยี่ยนโจวทนเขาไม่ไหวจริง ๆ หลังจากส่งเสียง “ฮึ” อย่างเย็นชาออกมาคำหนึ่ง ก็กระแทกประตูปิดเสียงดังแล้วเดินจากไป
ทั้งที่แผนการสำเร็จและสลัดตัวภาระใหญ่ทิ้งไปได้แล้วแท้ ๆ ทำไมในใจถึงยังรู้สึกไม่สบอารมณ์ขนาดนี้กันนะ?!
ต้องเป็นเพราะเจ้าหนูคนนี้ตาไม่มีแววเหมือนแม่ของเขาแน่ ๆ!
หยางจื่ออวี๋ผู้ตาไม่มีแววกำลังถูกเฉินเจี้ยนหัวดึงตัวไปไต่ถามสารทุกข์สุกดิบต่าง ๆ นานา สุดท้ายก็รั้งตัวไว้ให้เรียกปู่
หยางจื่ออวี๋สะกิดฝ่ามือตัวเอง “ปู่……”
แม้เสียงจะเบาจนแทบไม่ได้ยิน ทว่าเฉินเจี้ยนหัวก็ยังคงดีใจเป็นล้นพ้น