เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ไม่อาจสะกดความหวาดกลัวในอดีตได้
ทว่า กฎระเบียบของทีมงานรายการจะถูกทำลายลงหรือไม่นั้นยังคงไม่อาจล่วงรู้
แต่ข้าวที่เฉินเหยียนเหย่นำกลับไป กลับถูกเฉินเจี้ยนหัวปัดคว่ำไปเสียก่อน
“เฉินเจี้ยนหัว แกบ้าไปแล้วเหรอ!?” เฉินเหยียนเหย่เอ่ยเรียกชื่อเต็ม “ข้าวดี ๆ แกจะโยนทิ้งทำไม!?”
“แกรู้ไหมว่าภัตตาคารฉินจี้จองยากแค่ไหน? แกไม่ชอบกินก็ไม่ต้องกิน ฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะเอามาให้แกสักหน่อย! แกโยนของฉันทิ้งทำไม!”
เฉินเจี้ยนหัวที่เดิมทีมีสีหน้ามืดมนอยู่แล้ว หลังจากได้ยินคำพูดนี้ก็ราวกับถังดินปืนที่ถูกจุดชนวน “ฉันโยนทิ้งแล้วจะทำไม! ก็แค่อาหารขยะ! มีอะไรให้ต้องยกยอปอปั้น! กินเข้าไปไม่แน่ว่าอาจจะท้องเสียด้วยซ้ำ!”
“ต่อไปอย่าให้ฉันเห็นขยะพวกนี้อีก!”
เฉินเหยียนเหย่มองเขาด้วยสีหน้าเย็นชา พ่นออกมาสองคำ “ประสาท!”