กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 เฉินเหยียนหลี พวกเราสนับสนุนเธอ!
เจิ้งเสี่ยวเหยียนเจ็บจนเหงื่อกาฬไหลพราก “ชัดเจนว่าเป็นเธอที่บีบ! เธอขยี้ไหล่ของฉันจนแหลกละเอียดแล้ว!”
ตอนที่เฉินเหยียนหลีตบไหล่เป็นครั้งสุดท้าย มือของนางได้ออกแรงบีบอย่างรุนแรง ในเสี้ยวพริบตา นางรู้สึกเจ็บปวดราวกับกระดูกแตกแหลกละเอียด เหมือนถูกเหล็กกล้าบดขยี้อย่างไร้ความปรานี
นางมั่นใจอย่างยิ่งว่ากระดูกแตกร้าวไปแล้วจริง ๆ!
ทว่านางกลับนึกไม่ถึงว่า หลังจากที่นางพูดประโยคนี้จบ เพื่อนร่วมชั้นเรียนกลับไม่มีใครยืนอยู่เคียงข้างนางเลยสักคนเดียว ซ้ำร้ายยังพากันมองนางด้วยสายตาเหยียดหยาม
“ไม่ใช่หรอกมั้ง นี่คิดจะใส่ร้ายเฉินเหยียนหลีอีกแล้วเหรอ?”
“นี่เห็นพวกเราเป็นคนโง่หรือไง ตลกน่า! เฉินเหยียนหลีจะมีเรี่ยวแรงมหาศาลขนาดนั้นได้ยังไง!”