กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 167 พรุ่งนี้เจอกัน เสิ่นอู้
แค่เดิน มอง แล้วก็จดจำสิ่งเหล่านั้นที่เคยแวบผ่านหน้าตาไป
สวี่จินอันเคยรู้สึกมาตลอดว่า ของที่มีประโยชน์จริง ๆ ควรเป็นของที่บอกความหมายออกมาได้ทันที แต่วันนี้หลังจากเดินตามเฮ่อหรานมาทั้งวัน จู่ ๆ เธอก็ค้นพบว่า บางสิ่งบางอย่างอาจไม่จำเป็นต้องได้คำตอบเร็วขนาดนั้นเลย
แค่ได้เห็น ก็ทิ้งร่องรอยไว้แล้ว
เธอปิดสมุดเล่มบางเล่มนั้นลง วางไว้ข้างตัวเบา ๆ
โทรศัพท์มือถือสว่างขึ้นพอดีในตอนนั้น
ที่ด้านบนสุดของหน้าจอ ชื่อกำกับที่เธอยังไม่ได้แก้มาจนถึงตอนนี้เด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ
【???: ไปถึงไหนแล้ว?】
สวี่จินอันมองออกไปนอกหน้าต่าง