กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 161 วันนี้ฉันสอนพวกคุณ
พอทีมงานพูดจบ สวี่จินอันแทบจะหันไปมองเฮ่อหรานโดยอัตโนมัติ
ผ้าแพรที่ปูอยู่บนโต๊ะยาวถูกแสงแดดฤดูหนาวที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่างทำให้สว่างจ้า สีชมพูอมแดง สีเหลืองอ่อน สีเขียวอ่อนซ้อนทับกันอยู่ ตรงข้าง ๆ ลวดเส้นเล็กกับด้ายไหมที่บางจนแทบมองไม่เห็นกลับดูซับซ้อนเป็นพิเศษ
คนที่ตลอดทางมาใจเย็นราวกับไม่มีอะไรทำให้ติดขัดได้ ตอนนี้กำลังก้มหน้ามองวัสดุบนโต๊ะอย่างจริงจัง คิ้วขมวดบาง ๆ ราวกับกำลังพยายามย้อนคิดจากของสำเร็จรูปว่ามันทำออกมาได้อย่างไร
สิ่งที่สวี่จินอันรอมาทั้งเช้าก็คือช่วงเวลานี้