ตอนที่ 148 เดินอีกครั้ง

ตอนที่ 148 เดินอีกครั้ง

ขณะที่ภาพของคู่ที่สามปรากฏขึ้น อากาศมืดครึ้มกว่าหลายคู่ก่อนหน้า

ในภาพไม่มีทั้งมหาวิทยาลัยที่คึกคัก ไม่มีทั้งริมฝั่งแม่น้ำในเมืองที่เปิดไฟสว่าง มีเพียงถนนเส้นหนึ่งที่ทอดยาวไปสู่เมืองเล็ก ๆ ริมทะเล

เหวินซี้นั่งอยู่ตรงที่นั่งติดหน้าต่าง ในมือกำตั๋วรถสองใบ

เธอมองมันมานานมากแล้ว

นานจนจี้ฟ่างที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เลิกถามเธอว่าเห็นอะไรแล้ว ได้แต่นั่งพิงเบาะเงียบ ๆ ปล่อยให้ทิวทัศน์ฤดูหนาวสีเทาอมฟ้าเป็นช่วง ๆ นอกหน้าต่างเคลื่อนผ่านไปข้างหลังทั้งสองคน

กลางจอค่อย ๆ ลอยตัวอักษรบรรยายขึ้นมาหนึ่งบรรทัด

【บางการเดินทางกว่าจะได้ออกเดินก็สายไปสี่ปี】

วินาทีถัดมา ภาพตัดไปที่ภาพแคปหน้าจอโทรศัพท์มือถือภาพหนึ่ง

สี่ปีก่อน