เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 133 ตรวจสอบอีกครั้ง
ระหว่างที่พูดกัน นักข่าวเสี่ยวหลินก็หยุดอยู่หน้าร้านกาแฟร้านหนึ่งตรงมุมถนนแล้ว
ข้ามถนนไปหนึ่งสาย ยังมองเห็นห้างสรรพสินค้าแห่งเมื่อครู่ได้ชัดเจน ฝนโปรยบาง ๆ สานกันเป็นชั้นไอน้ำพร่ามัวอยู่นอกผนังแก้ว บางครั้งมีรถแล่นผ่าน ยางรถพัดน้ำตื้น ๆ ริมถนนให้กระเซ็นขึ้น
ในร้านกาแฟเปิดเครื่องทำความร้อนไว้เต็มที่ พอผลักประตูเข้าไป กลิ่นหอมของการคั่วเมล็ดกาแฟปนกับกลิ่นครีมจากขนมหวานก็โชยมาปะทะหน้า ราวกับว่ากับหน้างานห้างสรรพสินค้าที่เมื่อยี่สิบนาทีก่อนยังเต็มไปด้วยเศษไม้และฝุ่นปูนปลาสเตอร์นั้นอยู่ห่างกันคนละโลก
คนที่ให้ข้อมูลมาถึงแล้ว
ชายคนหนึ่งอายุสี่สิบกว่าปี สวมเสื้อแจ็กเก็ตสีเข้มที่ซักจนดูเก่าค่อนข้างมาก นั่งอยู่ที่ตำแหน่งใกล้หน้าต่างที่สุด ตรงหน้าเขามีอเมริกาโน่หนึ่งแก้วที่แทบไม่ได้แตะ ฝ่ามือวางอยู่ด้านนอกแก้วกระดาษตลอด นิ้วโป้งลูบขอบปลอกแก้วโดยไม่ผ่านจิตสำนึก