เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 131 พวกคุณรับได้ไหม?
“ไม่มีเงินสดแล้ว”
คำสั้น ๆ ไม่กี่คำที่หลุดจากปากคุณเฉิน กลับไม่ได้รุนแรงเหมือนตอนที่เขายกค้อนขึ้นมาเมื่อครู่
เครื่องปรับอากาศกลางของห้างยังคงเป่าลม เพลงบรรเลงเหนือศีรษะก็ไม่ได้หยุดลงเพราะข้อพิพาทที่เกิดขึ้นกระทันหันนี้ เลยแนวกั้นออกไปคือเช้าวันอาทิตย์ที่ร้านค้ายังเปิดตามปกติ มีคนเข็นรถเข็นสินค้าเดินผ่าน มีเด็กถูกผู้ปกครองจูงลงมาจากบันไดเลื่อน ส่วนด้านในกลับเต็มไปด้วยเศษไม้ แผ่นตกแต่งที่แตกหัก และโต๊ะเก้าอี้ที่ถูกพลิกคว่ำ
คุณเฉินนั่งอยู่ตรงนั้น ข้อศอกเท้าอยู่บนเข่า ราวกับในที่สุดก็หมดแรงจะโต้เถียงกับใครอีก
“ช่วงที่แย่ที่สุด ยอดขายหนึ่งวันมีแค่ไม่กี่พันหยวน ค่าเช่า ค่าแรง วัตถุดิบ ทุกเดือนต้องเอาตังค์ใส่เพิ่มเข้าไป ตอนแรกผมยังควักกระเป๋าตัวเองอุดได้ ถึงเดือนที่ 4 ก็อุดไม่ไหวแล้วจริง ๆ”