ตอนที่ 109 อยู่มหาวิทยาลัยเหมือนควรมีความรักสักครั้ง

ตอนที่ 109 อยู่มหาวิทยาลัยเหมือนควรมีความรักสักครั้ง

วันเสาร์ที่เซี่ยงไฮ้ท้องฟ้าโปร่งใสอย่างหาได้ยาก

หลังฝนครึ้มติดต่อกันหลายวัน ท้องฟ้าหน้าหนาวถูกชะล้างจนใสสะอาด แสงแดดร่วงลงมาจากกิ่งใบต้นอู๋ถงในวิทยาเขตเก่าของสถาบันการละครหมิงชวน แผ่ทอดไปตามขั้นบันไดหินสีเทาอมน้ำเงิน วันหยุดสุดสัปดาห์ในมหาวิทยาลัยมีคนน้อยกว่าปกติ บางครั้งมีนักศึกษาหิ้วบทภาพยนตร์เดินออกจากอาคารเรียน บ้างก็ถืออาหารเช้าที่เพิ่งซื้อรีบเดินข้ามลานกว้าง ไกลออกไปมีเสียงเปียโนเล็ดลอดมาจากอาคารซ้อม กระจายหายไปในสายลมพร้อมเสียงกระดิ่งรถจักรยาน

สวี่จินอันมาถึงก่อนเวลาที่ทีมงานรายการแจ้งไว้ 40 นาที