ตอนที่ 92 เฮ่อหรานหวั่นไหวตั้งนานแล้วหรือเปล่า?

ตอนที่ 92 เฮ่อหรานหวั่นไหวตั้งนานแล้วหรือเปล่า?

“สำหรับคุณล่ะ”

เสียงผู้กำกับซักต่อดังออกมาจากโทรทัศน์ ราวกับเส้นด้ายเส้นเล็กมากเส้นหนึ่ง ที่ดึงภาพซึ่งเพิ่งหยุดอยู่ในหอประชุมเก่ากลับมาสู่ห้องสัมภาษณ์ที่สว่างและปิดสนิทนั้นในทันที

ห้องรับแขกก็เงียบลงตามไปด้วย

เส้นกราฟข้อมูลตรงหน้าถังอี้ยังคงกระโดดขึ้นลงไม่หยุด ข้อความใหม่ในกลุ่มงานผุดขึ้นบนหน้าจอทีละข้อแล้วอีกข้อ แต่ไม่มีใครก้มลงจัดการทันที นิ้วมือของเฉิงซู่ที่วางอยู่บนแป้นพิมพ์หยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับกำลังรอคำตอบที่อาจอยู่นอกเหนือแผนประชาสัมพันธ์ทั้งหมด

สวี่จินอันยังคงกำแก้วน้ำใบนั้นไว้

ไออุ่นที่หลงเหลืออยู่บนผนังแก้วซึมเข้าสู่กลางฝ่ามือ แต่นิ้วมือของเธอกลับกำแน่นขึ้นทีละน้อยโดยไม่รู้ตัว จนปลายนิ้วกดลงบนผิวเคลือบเรียบของตัวแก้ว จึงตระหนักว่าแก้วน้ำที่เคยอุ่นอยู่จู่ ๆ ก็ร้อนจนจับไม่ถนัด