ตอนที่ 90 ตอนที่ได้จับมือ

ตอนที่ 90 ตอนที่ได้จับมือ

ประโยค “ฉันอยู่ข้างสีสันรายการ” ของถังอี้เพิ่งจบลง ภาพสัมภาษณ์ในโทรทัศน์ก็เปลี่ยนตาม ดนตรีประกอบจังหวะเบาสดใสดังขึ้นอีกครั้ง ดึงความสนใจของทุกคนกลับไปยังการนัดเดตในมหาวิทยาลัยที่เฮ่อหรานจัดขึ้นเอง

รถในภาพเลี้ยวเข้าถนนเก่าที่เต็มไปด้วยต้นอู๋ถงใกล้มหาวิทยาลัยหัวหลิงแล้ว

รายการไม่ได้เล่นกระบวนการที่สวี่จินอันค่อย ๆ สังเกตอาคารตลอดทางอย่างสมบูรณ์อีกครั้ง ใช้เพียงภาพสั้น ๆ ไม่กี่ชุด ตัดเรียบเรียงให้เห็นตั้งแต่ความสงสัยแรกเริ่ม ไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงในแววตาตอนที่เธอเห็นประตูมหาวิทยาลัยชัดเจน นอกหน้าต่างรถ กิ่งต้นอู๋ถงในต้นฤดูหนาวทอดสานกันอยู่ใต้แสงฟ้า เสียงระฆังในมหาวิทยาลัยผสมเข้ากับดนตรีประกอบอันนุ่มนวล แสงแดดเฉียงโปรยลงสองข้างทาง ทำให้ถนนเส้นที่เธอเดินมานับครั้งไม่ถ้วนถูกถ่ายออกมาอ่อนโยนยิ่งกว่าความทรงจำ