กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 86 สายโทรศัพท์จากคุณแม่สวี่
บ่ายวันเสาร์ เซี่ยงไฮ้หายากที่จะมีแดดออก
แสงยามเหมันต์ลอดช่องชั้นเมฆลงมา ฉายให้ท้องฟ้าที่เดิมทีเป็นสีเทาขาวสว่างกว่าปกติอยู่บ้าง
สวี่จินอันนั่งขัดสมาธิบนโซฟา ตรงหน้าเปิดบทภาพยนตร์ของ “คนในหมอก” อยู่
เธอหยุดอยู่ที่หน้าเดิมมานานเกือบยี่สิบนาทีแล้ว
ทุกตัวอักษรบนกระดาษล้วนคุ้นตา ความเห็นที่เธอเขียนด้วยมือตัวเองไว้ข้าง ๆ ก็ชัดเจนแจ่มแจ้ง แต่ทุกครั้งที่สายตากวาดจากต้นไปจนจบ สิ่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ในหัวกลับมีเพียงประโยคเดียวซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับบทภาพยนตร์เลย
พรุ่งนี้สองทุ่ม รายการของพวกคุณตอนแรกออกอากาศใช่ไหม
ไม่ใช่สิ
มันคือคืนนี้แล้ว
โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะรับแขกสั่นขึ้นมากะทันหัน หน้าจอสว่างวาบ เด้งคำว่า “คุณแม่” ขึ้นมา