ตอนที่ 79 เพียงพอแล้ว

ตอนที่ 79 เพียงพอแล้ว

ขณะที่เฮ่อหรานออกมาจากห้อง เวลาใกล้จะสิบโมงครึ่งแล้ว

แสงแดดลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ ปูผืนสีอบอุ่นสว่างไสวลงบนพื้นไม้ แสงที่ยังเกาะอยู่ตรงขอบโต๊ะอาหารในเช้าตรู่ ตอนนี้เคลื่อนเข้ามาข้างในมากแล้ว ส่องให้กระดาษที่กางอยู่สว่างจนเกือบขาว

สวี่จินอันยังนั่งอยู่ที่เดิม

แซนด์วิชกินหมดแล้ว ในกล่องแก้วเหลือสตรอว์เบอร์รีเพียงสองลูกสุดท้าย งานวิเคราะห์ตัวละคร บทภาพยนตร์ และแท็บเล็ตกินพื้นที่โต๊ะไปกว่าครึ่ง กระดาษที่เขียนคำว่า “ของขวัญ” สองคำถูกวางทับอยู่บนสุด ข้าง ๆ ยังมีคำสำคัญหลายบรรทัดที่เธอจดไว้หลังค้นหาเมื่อครู่

พอได้ยินเสียงฝีเท้าในระเบียงทางเดิน เธอแทบจะกดปิดแท็บเล็ตโดยไม่รู้ตัว

จอที่ดับลงเร็วเกินไป กลับทำให้การกระทำนี้ดูจงใจเป็นพิเศษ