ตอนที่ 77 เพื่อนธรรมดา

ตอนที่ 77 เพื่อนธรรมดา

วันที่สองหลังตื่นขึ้น ภายนอกหน้าต่างสว่างมานานแล้ว

คืนก่อนตอนเข้านอนลืมรูดม่านให้สนิท ตรงกลางจึงเหลือช่องแคบ ๆ ไว้หนึ่งช่อง แสงเช้าสาดเฉียงเข้ามาจากตรงนั้น ข้ามปลายเตียง กระจายเป็นแผ่นแสงสว่างขอบชัดบนพรมสีอ่อน แอร์หยุดหมุนเวียนไปนานแล้ว ห้องเงียบจนได้ยินเพียงเสียงเสียดสีบางเบาที่สุดของผ้าม่านเมื่อถูกลมพัด

สวี่จินอันลืมตานอนอยู่ครู่หนึ่ง

จิตสำนึกยังไม่หลุดพ้นจากความง่วงเต็มที่ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็เรียงแถวออกมาจากส่วนลึกของความทรงจำอย่างชัดเจนก่อนแล้ว

เธอดึงแขนเสื้อเฮ่อหรานไว้

เธอถามเขาว่า ขอกอดตัวเองได้ไหม