กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 73 ฉันไม่ได้เสียใจ
สวี่จินอันชะงักไปครู่หนึ่ง
เธอไม่ได้คาดว่าเฮ่อหรานจะถามออกมาตรง ๆ
อย่างน้อยในสายตาของเธอ ตั้งแต่เขาก้าวเข้ามาจนถึงตอนนี้ ทุกประโยคที่เธอพูดล้วนปกติพอ การอ่านบทร่วมกันเป็นไปอย่างราบรื่น คำวิจารณ์ของผู้กำกับก็ไม่ได้ผิด และเธอยังสามารถเล่าอย่างเป็นระเบียบได้ว่าปัญหาของเสิ่นอู้อยู่ตรงไหน
คำตอบเหล่านั้นไม่มีสักประโยคที่เป็นคำโกหก
เพียงแต่ความจริงทั้งหมดหยุดอยู่ตรงจุดที่ไม่จำเป็นต้องถามต่อ
“ฉันไม่ได้เสียใจ”
เธอก้มหน้ารวบกระดาษที่ดูกระจัดกระจายบนโต๊ะมารวมกัน ราวกับเพียงจัดลายมือที่ถูกแก้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้เรียบเสมอกัน อารมณ์ในตอนนี้ของเธอก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ด้วย
เฮ่อหรานมองเธออยู่ครู่หนึ่งโดยไม่โต้แย้ง
“งั้นอาจจะเป็นผมที่ดูผิดเอง”