เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 65 เจ้ากระต่ายน้อยชอบมาก
ครั้งนี้ เธอไม่ได้ผลักคำยืนยันของอีกฝ่ายกลับไปให้สภาพหน้างานหรือเจ้าหน้าที่คนอื่นอีก แต่รับคำยืนยันนี้ไว้อย่างจริงจัง
ซงซงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แอบมองเธอแวบหนึ่ง ริมฝีปากก็ยกขึ้นตามไปด้วย
ระหว่างทางกลับโรงแรม รถแล่นผ่านริมแม่น้ำฉินหวย
ความมืดยามพลบค่ำโรยตัวลงจนหมดแล้ว แสงไฟสองฝั่งเพิ่งจะเริ่มสว่าง ชายคาเก่าแก่กับผนังสีขาวถูกแสงสีเหลืองอบอุ่นไล้เป็นโครงร่างอ่อนโยน เงาไฟไหวเบา ๆ ไปตามผืนน้ำ เรือหลังคาโค้งแล่นผ่านใต้สะพานหินอย่างเชื่องช้า บดแสงบนผิวน้ำให้กลายเป็นสีทองแตกละเอียด
ซงซงนั่งอยู่แถวหน้า จัดใบตารางงานของวันรุ่งขึ้น เมื่อได้ยินเสียงกระจกรถด้านหลังเลื่อนลง ก็หันกลับมาทันที
“พี่จินอัน หนาว”
“เปิดแค่นิดเดียว”
สวี่จินอันยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เล็งไปนอกหน้าต่างแล้วถ่ายรูปหนึ่งรูป
ในภาพไม่มีตัวเธอ มีเพียงผืนน้ำ ชายคา และแสงไฟของเมืองที่เพิ่งเข้าสู่ยามกลางคืนและตื่นขึ้นอย่างอ่อนโยน