กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 50 เส้นโค้ง
เฮ่อหรานกำลูกบิดประตูไว้ ไม่ได้หันกลับมาทันที
ประตูเก่าเปิดเข้ามาข้างใน แสงสีเหลืองสลัวจากส่วนลึกของระเบียงทางเดินหลังบ้านสาดมา ตัดร่างของเขาเป็นครึ่งสว่างครึ่งมืด ในอากาศมีกลิ่นอายของไม้ที่สะสมมานานหลายปีไม่จางหาย ปนกับกลิ่นอับจาง ๆ ของม่านเวทีที่ชื้น และแทบไม่ต่างจากหอประชุมเก่าในความทรงจำของสวี่จินอัน
ครู่หนึ่งต่อมา เขาปล่อยมือ น้ำเสียงสงบ
“ตอนถ่ายทำ เคยอยู่ที่นี่สองสามวัน”
“แค่ไม่กี่วันก็รู้ที่นี่ได้ละเอียดขนาดนี้เลยเหรอ?”
สวี่จินอันยืนอยู่บนขั้นบันไดหิน ไม่ได้เข้าไปทันที
เฮ่อหรานหันกลับมา
หน้ากากปิดสีหน้าของเขาไว้ เหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่สะท้อนแสงสวรรค์นอกประตู ดูเงียบสงบกว่าปกติ
“ตอนนั้นเข้าออกทางนี้บ่อย”