เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 27 ภาพแอบถ่ายริมแม่น้ำ
ภาพที่สองสุดท้ายก็ยังเลือกถ่ายที่ใต้ตึก
อวิ๋นชีหมายเลขหนึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำ พอค่ำลง ไฟเลียบฝั่งก็สว่างขึ้นทีละดวง ผิวน้ำถูกเงาสะพานไกล ๆ กับเรือท่องเที่ยวตัดเป็นแสงเล็ก ๆ แตกกระจาย ที่นี่เป็นย่านที่เหมาะแก่การเดินเล่นที่สุดแห่งหนึ่งของทั้งเมืองอยู่แล้ว หากมองจากมุม “คู่รักที่เพิ่งคบกันไม่นาน เดินเล่นเลียบแม่น้ำหลังมื้อเย็น” ก็ดูเป็นธรรมชาติกว่าการโพสต์ท่าถ่ายในบ้านจริง ๆ และยังยากที่จะเผยร่องรอยอะไรออกมา
เฉิงซู่ดูเวลาก่อนปิดแฟ้มข้อมูล แล้วตัดสินใจ “ก็ถือว่าเดินเล่นธรรมดา ไม่ต้องมองกล้อง ไม่ต้องแสดงปฏิสัมพันธ์อย่างจงใจ ถ่ายได้อะไรก็เอานั่น”
ถังอี้ก็พยักหน้า “ให้เสี่ยวหลินถ่ายเถอะ ผู้ช่วยตามเจ้านายลงมาเดินเล่น แล้วถ่ายติดมือสองรูป มันสมเหตุสมผลกว่าช่างภาพหิ้วอุปกรณ์ไปยืนฝั่งตรงข้ามเยอะ”
ผู้ช่วยคนเล็กที่รับหน้าที่ถือเสื้อผ้าและของใช้ประจำวันให้เฮ่อหรานรีบยกมือ “ผมทำได้ ตอนมหาวิทยาลัยผมเรียนโทด้านการถ่ายภาพ”
สวี่จินอันอดหันไปมองเขาไม่ได้ “มาตรฐานการรับสมัครของทีมราชาจอเงินสูงเกินไปหน่อยไหม ผู้ช่วยนอกจากต้องไปรับที่สนามบิน ส่งน้ำ ทำตารางงาน ยังต้องจัดองค์ประกอบและปรับสีเป็นอีก”
เสี่ยวหลินยิ้มอย่างถ่อมตัว “หลัก ๆ คือพี่หรานตั้งมาตรฐานสูง”