กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 15 คุณรู้ได้ยังไงว่าผมไม่ได้สนใจคุณ?
ขณะที่สวี่จินอันอาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมา ไฟในห้องรับแขกเปิดสว่างอยู่แล้ว
เธอเอามือยันกรอบประตูไว้ เท้าหยุดชะงักอยู่กับที่
เฮ่อหรานนั่งอยู่บนโซฟาติดหน้าต่าง
เสื้อคลุมพาดอยู่บนที่เท้าแขน แขนเสื้อเชิ้ตสีดำพับขึ้นถึงท่อนแขน นาฬิกาข้อมือถอดวางไว้ข้างโต๊ะรับแขก เขาน่าจะเพิ่งเลิกงาน เครื่องสำอางยังล้างออกไม่หมด สันคิ้วและสันจมูกใต้แสงไฟดูคมเข้มกว่าปกติ เส้นข้างแก้มทอดยาวลงไปจนถึงช่วงคอเสื้อที่เปิดกว้าง
ได้ยินเสียงขยับ เขาก็เงยตาขึ้นจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือ
จังหวะที่สายตานั้นทอดมาถึง สวี่จินอันก็เข้าใจในทันทีว่าทำไมกล้องถึงชอบเก็บภาพเขาเป็นภาพระยะใกล้
เค้าหน้าของเฮ่อหรานไม่ใช่แค่ความหล่อเหลาเรียบร้อย