เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 อัสนีคำรามวาบแสง
ภายในตู้โดยสารรถไฟ เมื่อเห็นนกประหลาดหน้าคนตัวนั้นพุ่งชนเข้ากับห้องส่งตัวออกรบห้องหนึ่ง ผู้โดยสารต่างก็ส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ
“ให้ตายสิ เจ้าตัวนั้นถึงกับเล็งเป้ามาที่ห้องส่งตัวออกรบเลยเหรอ”
“ไม่สิ พวกคุณสังเกตเห็นไหม มันใช้เปลวไฟดึงความสนใจของหุ่นรบอีกสามเครื่องไว้ก่อน แล้วค่อยพุ่งชนห้องส่งตัวออกรบ นี่ก็เพื่อทำให้พวก ‘เปลวเพลิง’ ปลีกตัวมาขัดขวางมันไม่ได้ยังไงล่ะ”
“นี่เป็นอสูรยักษ์จริง ๆ เหรอ? มันจะฉลาดเกินไปแล้ว!”
ผู้คนพากันวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่
ส่วนหลัวเหยียนก็นึกย้อนไปถึงตอนที่อยู่ในเขตต้องห้ามวันนั้น เว่ยเฟิงหัวเคยบอกไว้ว่าอสูรยักษ์ชั้นกลางเริ่มมีสติปัญญาแล้ว
ถ้าอย่างนั้น การที่อสูรยักษ์ชั้นสูงจะรู้จักกลยุทธ์อยู่บ้าง ก็ดูจะไม่ใช่เรื่องน่าแปลกอะไร
ขนาดอสูรยักษ์ชั้นสูงยังถึงเพียงนี้
ไม่รู้เลยว่าพวกที่ระดับสูงกว่านั้น อย่างตัวระดับเจ้าผู้ครองในเขตต้องห้าม จะน่าสะพรึงกลัวสักเพียงใด?