บทที่ 280 บทส่งท้าย

บทที่ 280 บทส่งท้าย

หลังจากทุกคนกลับไปแล้ว ถังซือเหยียนก็เริ่มเตรียมวัตถุดิบสำหรับอาหารเย็น

เซี่ยวเทียนที่อยู่ในมิติบ่นว่า “เฮ้อ คนเรานี่นะ ทำไมเดี๋ยวนี้ถึงได้ขี้เกียจขึ้นทุกวัน พอเข้ามาในมิติก็เอาแต่หยอกล้อพลอดรักกับพี่เขย ไม่ยอมช่วยดูแลมิติเลย”

เธอยกทุกอย่างในมิติให้มันเป็นคนจัดการทั้งหมด ไม่จ่ายค่าจ้างให้ก็ช่างเถอะ แต่นี่ไม่ได้ให้มันกินน่องไก่ชิ้นโตกับหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงมานานแล้ว ชีวิตช่างลำบากจริง ๆ

ถึงมันจะทำท่าทางหงุดหงิดไม่พอใจ แต่ก็ยังต้องทำงานต่อไปอยู่ดี

ความจริงแล้วทุกการเคลื่อนไหวของมันล้วนอยู่ในสายตาของถังซือเหยียน คำบ่นที่มันพูดถึงเธอ เธอก็ได้ยินอย่างชัดเจนทุกคำ

สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นโกรธเคือง ดูท่าเซี่ยวเทียนจะปีกกล้าขาแข็งขึ้นมากแล้ว คงถึงเวลาต้องสั่งสอนกันเสียหน่อย