กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 276 เรื่องนี้ให้พวกเราจัดการเอง
เมื่อหลินลี่หงได้ยินเสียงรถยนต์ดังมาจากลานบ้าน เธอก็รู้ทันทีว่าต้องเป็นหลานชายคนโตกับหลานสะใภ้สุดที่รักกลับมาแล้วแน่นอน
เธอรีบเปิดประตูเดินออกจากบ้านทันที พอเห็นว่าพวกเขากลับมาจริง ๆ ก็ดีใจราวกับเด็กน้อย
หลินลี่หงพูดว่า “หลานสะใภ้ ในที่สุดพวกหนูก็กลับมาแล้ว ย่าคิดถึงพวกหนูเหลือเกิน”
ถังซือเหยียนตอบว่า “ค่ะ คุณย่า พวกเราก็คิดถึงคุณย่าเหมือนกันค่ะ คุณย่าวางใจได้เลยนะคะ คราวนี้พวกเรากลับมาอยู่ที่บ้านแล้ว จะไม่แยกจากคุณปู่กับคุณย่าอีกแล้วค่ะ”
“เพียงแต่คงต้องรบกวนคุณปู่กับคุณย่าช่วยเลี้ยงเด็ก ๆ ให้พวกเราบ้าง เพราะพวกเรามีงานต้องทำ หากฝากให้แม่บ้านดูแลทั้งหมดก็ยังไม่ค่อยวางใจค่ะ”