กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 262 ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปอยู่ที่ไหน
ถังซือเหยียนพูดว่า “น้องซูเมิ่ง ลำบากเธอแล้วนะ ตื่นแต่เช้ามืดมาเก็บกวาดบ้านจนสะอาดเป็นระเบียบ แถมยังทำอาหารเช้ารอให้ฉันตื่นมากินอีก”
“ตั้งแต่ตั้งครรภ์ ฉันก็ง่วงนอนเป็นพิเศษ รู้สึกว่านอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ โชคดีที่สองสามวันนี้มีเธอช่วยเก็บกวาดบ้านและทำอาหารให้พวกเรากิน”
เจี่ยงซูเมิ่งพูดว่า “พี่ถัง พี่พูดแบบนี้ก็เกรงใจกันเกินไปแล้วค่ะ ถ้าพี่ไม่ให้ฉันพักอยู่ที่บ้าน ฉันก็คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปอยู่ที่ไหน”
“ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณพี่กับพี่เขย พวกพี่ให้ฉันพักอยู่ในบ้าน ทั้งยังให้กินอาหารของพวกพี่ด้วย”