กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 252 ยังกล้าพูดออกมาอีกหรือ
ตอนนั้นเองเสิ่นเหม่ยหัวจึงตระหนักได้ว่าตัวเองทำผิดและเริ่มหวาดกลัว ส่วนคนอื่น ๆ ก็เช่นเดียวกัน เพิ่งมารู้จักกลัวเอาตอนนี้ แต่ทุกอย่างก็สายเกินไปแล้ว
ไม่นานคนที่ถูกเรียกตัวก็มาถึง เซี่ยจิ่นเหนียนไม่สนใจว่าคนอื่นจะเป็นอย่างไร เขารีบจับมือถังซือเหยียนแล้วถามทันทีว่า “ภรรยา คุณเป็นอะไรหรือเปล่า บาดเจ็บตรงไหนไหม”
ถังซือเหยียนรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาทันที การมีคนคอยห่วงใยและถามไถ่นี่ดีจริง ๆ
“จิ่นเหนียน ฉันไม่เป็นไรค่ะ คุณวางใจได้เลย”
ผู้อำนวยการซุนเผิงเฟยถามว่า “ผู้บัญชาการเสิ่นครับ คุณรีบร้อนเรียกพวกเรามาขนาดนี้ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ผมกำลังยุ่งอยู่เลย”
พอได้ยินอีกฝ่ายพูดเช่นนี้ ผู้บัญชาการกองทัพเสิ่นก็ยิ่งโมโห