กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 247 ฉันเป็นคนขี้กลัวอยู่แล้ว
ผู้บัญชาการเฉิงแทบจะหัวเราะออกมาด้วยความโมโห เด็กสาวคนนี้ตั้งใจจะมาเป็นคู่ปรับกับเขาชัด ๆ ทั้งมีความรู้มีความสามารถ ไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่น้อย แถมยังพูดจาฉะฉานจนเถียงไม่ทัน ช่างเป็นเด็กสาวที่ทำให้คนเอ็นดูไม่ลงจริง ๆ
ผู้บัญชาการเฉิงถามว่า “เอ๊ะ สหายถัง ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ คิดจะกินคนหรือไง ไหนบอกว่าอยากเจรจาเงื่อนไขไม่ใช่หรือ แล้วทำไมถึงไม่พูดอีกล่ะ”
“ฮึ!” ถังซือเหยียนส่งเสียงในลำคอก่อนพูดว่า “ผู้บัญชาการคะ คุณเป็นโรคขี้ลืมหรือเปล่า ทำไมเพิ่งพูดไปเมื่อครู่ก็ลืมเสียแล้ว”