กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 240 เกรงใจกันเกินไปแล้ว
หลี่ชิวจวีพูดว่า “น้องเสี่ยวถัง เธอพูดถูกแล้ว พวกนั้นก็แค่อาศัยว่าตัวเองเกิดมาดี มีพ่อแม่คอยรักและตามใจ ถึงได้คิดว่าตัวเองวิเศษวิโสมาจากไหน”
“ถ้าเกิดในชนบทแล้วพ่อแม่มองว่าพวกเธอเป็นลูกสาวที่เลี้ยงไปก็ขาดทุน ไม่แน่ว่าชีวิตอาจแย่กว่าขอทานข้างถนนเสียอีก”
ขณะที่ทั้งสองกำลังจะพูดอะไรต่อ ก็ได้ยินเสียงเจียงมู่เหยียนเรียกมาจากข้างนอก
“สหายถัง ฉันพาจ้วงจ้วงกับต้ายามาด้วยแล้วค่ะ”
ถังซือเหยียนพูดว่า “พี่สะใภ้ จ้วงจ้วง ต้ายา รีบเข้ามานั่งข้างในเถอะค่ะ”
“พี่สะใภ้มาช่วยทำอาหารก็ต้องพาเด็กสองคนนี้มาด้วยอยู่แล้ว พวกเขายังเล็กขนาดนี้ จะให้ทิ้งไว้ที่บ้านตามลำพังได้ยังไง”