บทที่ 230 ซวยจริง ๆ

บทที่ 230 ซวยจริง ๆ

“ไม่รู้ว่าแมลงวันเหม็นเน่าตัวไหนคลานออกมาจากถังขยะ พอขึ้นรถไฟมาก็ส่งเสียงหึ่ง ๆ ไม่หยุด บ้านคุณให้กำเนิดคนอย่างคุณออกมาได้ ช่างซวยจริง ๆ!”

“ทำให้บรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของคุณขายหน้าหมดแล้ว คิดว่าพวกเขาจะลุกจากหลุมศพมาลากคุณลงไปอยู่ด้วยหรือเปล่าล่ะ”

ตอนนั้นเองแม่ของหญิงสาวก็รีบออกหน้าปกป้องลูก

“นี่แม่หนู พูดแบบนี้ก็เกินไปหน่อยแล้วนะ”

“อายุยังน้อย ทำไมถึงพูดจาหยาบคายได้ขนาดนี้ ไม่รู้ว่าพ่อแม่เลี้ยงดูมาอย่างไร ถึงได้มีลูกสาวหยาบคายไร้มารยาทแบบนี้!”