กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 213 พูดอะไรอย่างนั้นล่ะ?
เซี่ยจิ่นเหนียนพูดว่า “แม่ครับ แม่กอดภรรยาผมแบบนี้ เธอแทบหายใจไม่ออกแล้ว เวลาก็ไม่เช้าแล้ว พวกเรารีบกลับกันเถอะครับ มีอะไรเดี๋ยวค่อยพูดกัน”
“เจ้าลูกตัวแสบ แม่ว่าแกกำลังหึงแม่อยู่ใช่ไหม แม่แค่กอดลูกสะใภ้เบา ๆ เอง จะทำให้เธอหายใจไม่ออกได้ยังไงกัน จริง ๆ เลย ขนาดแม่ตัวเองแกยังหึงได้”
ถังซือเหยียนพูดว่า “แม่คะ ไม่ต้องสนใจเขาหรอกค่ะ พวกเราไปขึ้นเกวียนวัวกลับบ้านกันเถอะ ไม่อย่างนั้นอีกเดี๋ยวคุณป้าที่มาช่วยทำอาหารอยู่ที่บ้านคงทำอาหารเย็นเสร็จแล้วต้องนั่งรอพวกเรา”
“จิ่นเหนียน คุณปั่นจักรยานกลับคนเดียวนะคะ ฉันจะนั่งเกวียนวัวกลับกับพ่อแม่”