กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 208 ไม่เคยคิดหาสาเหตุจากตัวเอง
ยายแก่หยางพูดว่า “เธอไม่รู้หรือว่าตอนนี้เด็กสาวถังกำลังจะกลายจากไก่ป่าเป็นหงส์แล้ว คนเขาวาสนาดี ได้คนอย่างสหายเซี่ยมาเป็นคนรัก”
“อยากออกไปทำงานก็ไป ไม่อยากทำก็ไม่ต้องไป ยังไงก็มีคนเลี้ยงดูเธอไหวอยู่แล้ว”
“แถมตอนนี้ครอบครัวหัวหน้ากองการผลิตยังดูแลเธออย่างดีอีกด้วย ต่อให้ธัญพืชของเธอไม่พอกิน ก็ยังมีครอบครัวหัวหน้ากองการผลิตไม่ใช่หรือ”
“ไม่เหมือนพวกเราที่ต้องทำงานหนักแทบเป็นแทบตายทุกวัน แต่ธัญพืชก็ยังไม่พอกิน ครึ่งปีแล้วยังไม่ได้กินเนื้อสักมื้อ นี่แหละคนเราวาสนาไม่ดีเท่าเขา”
ผู้หญิงหลายคนผลัดกันพูดจาไม่น่าฟังอยู่ตรงนั้น ถังซือเหยียนฟังจนแทบหูชา จึงตะโกนใส่ด้วยความโกรธ