กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 186 คนที่รนหาที่ตายมีอยู่เสมอ
จ้าวเชียนเชียนคิดในใจว่า ปล่อยให้แม่ลูกคู่นี้ได้ใจไปอีกสักสองสามวันเถอะ ไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะจัดการทั้งสองคนไม่ได้
ในเมื่อพวกแกไม่อยากให้ฉันมีชีวิตดี ๆ พวกแกก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสุขสบายเหมือนกัน รอให้มีโอกาสเมื่อไหร่ ฉันจะใส่ยาเบื่อหนูลงในอาหารที่พวกแกกินสักหน่อย
ถึงตอนนั้นพวกแกก็สิ้นใจตายกันหมด แล้วฉันจ้าวเชียนเชียนก็จะได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระตามลำพังไม่ใช่หรือ
คงต้องบอกว่าจ้าวเชียนเชียนคิดง่ายเกินไป ต่อให้เธอฆ่าสองคนนั้นตายจริง ๆ คิดหรือว่าตัวเองจะยังมีชีวิตที่ดีได้