กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 183 ผู้มีความดีความชอบมากที่สุด
ถังซือเหยียนฉวยโอกาสตอนที่คนเหล่านั้นไม่ทันสังเกต นำเศษผ้าออกจากมิติมาอุดปากพวกเขา แล้วยังใช้ผ้าปิดตาเอาไว้ด้วย เพื่อไม่ให้ส่งเสียงเอะอะโวยวายไม่หยุด
“จิ่นเหนียน จะเสียเวลาพูดกับคนพวกนี้ทำไมคะ แค่อุดปากพวกเขาไว้ก็พอ ถึงตอนนั้นพวกคุณพาตัวกลับกองทัพไปแล้ว จะจัดการยังไงก็เป็นเรื่องของพวกคุณ”
“ตอนนี้ก็สายแล้ว พวกเรารีบพาตัวพวกเขาเข้าไปในถ้ำเถอะค่ะ ฉันหิวจนท้องร้องแล้ว อยากกินอาหารกลางวันเสียที”
“ได้เลยเหยียนเหยียน”
ทั้งสองพาชาวญี่ปุ่นหลายคนนั้นมาถึงปากถ้ำอย่างรวดเร็ว