กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 164 หน้าด้านได้ถึงเพียงนี้
“คนแก่อย่างฉันมีข้อเรียกร้องเพียงเท่านี้ ถ้าพวกแกยอมตกลง ต่อไปพวกเราจะไม่มาหาเรื่องพวกแกอีกเด็ดขาด”
ถังซือเหยียนพูดว่า “ผู้เฒ่าถัง คุณแก่จนเลอะเลือนไปแล้วหรือเปล่า ตอนที่ฉันแยกออกมาจากบ้านหลังนั้น”
“นอกจากเสื้อผ้าขาด ๆ ที่สวมติดตัวอยู่ พวกคุณก็ไม่ได้ให้อะไรฉันเลยสักอย่าง แล้วตอนนี้ยังมีหน้ามาเรียกเงินสินสอดจากคนรักของฉันอีกหรือ”
ผู้เฒ่าถังพูดอย่างเดือดดาลว่า “นังเด็กบ้า ทำไมตอนนี้แกถึงกลายเป็นคนแบบนี้ อย่าคิดว่าได้ทหารมาเป็นคนรักแล้วจะวิเศษวิโสนัก”
“เขาเป็นคนเมืองหลวงนะ ระวังวันหนึ่งพอเขาเล่นกับแกจนเบื่อแล้วก็ทิ้งแกไป ถึงตอนนั้นแกจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น”