กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 155 ต้องเชื่อมั่นในนโยบายของประเทศ
“เฮ้อ กว่าจะอายุหกสิบก็เหลืออีกตั้งสิบกว่าปี ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้นจะยังเป็นเหมือนตอนนี้หรือเปล่า ส่วนจะได้ใช้ชีวิตสงบสุขและพักผ่อนสบาย ๆ ไหมก็ยิ่งไม่รู้เลย”
“ลุงหัวหน้ากองการผลิตคะ ลุงต้องเชื่อมั่นในนโยบายของประเทศสิคะ ต่อไปทุกอย่างจะมีแต่ดีขึ้นเรื่อย ๆ ถึงตอนนั้นไม่แน่ว่าลุงอาจได้ย้ายไปอยู่ในเมืองแล้วก็ได้”
“ได้ออกไปเดินเล่นกับป้าฮุ่ยหลาน เต้นรำในลานกว้างบ้าง ใช้ชีวิตอย่างมีสีสันและมีความสุข”
“ยัยหนูคนนี้ เธอเป็นหมอดูหรือมองเห็นอนาคตกันแน่ ปากหวานเหมือนทาน้ำผึ้งไว้เลยนะ ช่างรู้จักพูดให้คนอื่นมีความสุขจริง ๆ”