กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 151 ลงไปนอนดิ้นโวยวาย
ถังซือเหยียนไม่รู้เลยว่าเพียงเพราะกลิ่นเนื้อที่ลอยออกจากบ้านของเธอ ทำให้ป้าจางที่อยู่บ้านข้าง ๆ แอบด่าเธออย่างรุนแรงอยู่ในใจไปแล้ว
ส่วนเด็ก ๆ จากบ้านอื่นในละแวกนั้นไม่สนใจเลยว่าครอบครัวของตัวเองมีฐานะอย่างไร เอาแต่ร้องโวยวายอยากกินเนื้อ
พอไม่ได้กินเนื้อก็ลงไปนอนดิ้นโวยวายอยู่บนพื้น กลิ้งไปกลิ้งมาจนเสื้อผ้าเปื้อนฝุ่นไปทั้งตัว
คงต้องบอกว่ายุคสมัยนี้ยากจนเกินไปจริง ๆ บางคนแม้แต่ข้าวยังไม่มีให้กินจนอิ่ม ไม่ต้องพูดถึงอาหารดี ๆ เลย เมื่อเห็นคนอื่นมีชีวิตที่ดีกว่า ย่อมเกิดความอิจฉาริษยาเป็นธรรมดา ใครบ้างจะไม่อยากครอบครองสิ่งดี ๆ ไว้กับตัวเอง