กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 143 มาทันเวลาพอดี
เมื่อซื้อของเสร็จ ทั้งสองก็ถือถุงใหญ่คนละสองถุง ของมากมายขนาดนี้ จักรยานเพียงคันเดียวไม่มีทางบรรทุกกลับไปได้หมด
ถังซือเหยียนคิดว่าคงต้องไปที่ตรอกเล็ก ๆ แล้วเก็บของสองถุงเข้าไปในมิติ รอให้ไม่มีคนอยู่ค่อยนำออกมาอีกครั้ง
ทั้งสองเดินออกจากสหกรณ์ร้านค้า กำลังเข็นจักรยานมุ่งหน้าไปยังตรอกเล็ก ๆ พอดีกับที่คุณปู่เจียงผ่านมาทางนั้นและเห็นทั้งสองเข้า
“ยัยหนูถัง เธอกับสหายเซี่ยก็มาตำบลด้วยหรือ ซื้อของมากมายขนาดนี้ มีจักรยานแค่คันเดียวจะขนกลับไปยังไงไหว”
“รีบเอาของขึ้นเกวียนวัวมาเถอะ คนหนึ่งขี่จักรยาน อีกคนก็นั่งเกวียนวัวของฉันกลับไป ตอนนี้ไม่มีคนอื่นนั่งเกวียนอยู่แล้วด้วย”