กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 122 ด่าทอไม่หยุด
“ชุนหลิง ลูกสาวคนเล็กของเธออย่างหวงเสี่ยวอิงก็โตขนาดนั้นแล้ว ถึงวัยที่ควรพูดคุยเรื่องแต่งงานได้แล้วด้วย หน้าตาก็ไม่เลวเลย”
“ไม่อย่างนั้นพวกเรามาเป็นทองแผ่นเดียวกันดีไหม ให้ลูกสาวเธอแต่งงานกับหลินซิวหราน ลูกชายคนเล็กของฉัน อายุของทั้งคู่ก็ใกล้เคียงกันพอดี”
“วางใจเถอะ ฉันไม่เป็นแม่สามีใจร้ายเหมือนยายแก่หยางหรอก ฉันจะดูแลเธออย่างดี เหมือนเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองเลย”
“ดูสิ ลูกสาวเธอทั้งขยันทำงาน รู้ความ และกตัญญู ส่วนลูกชายฉันก็เป็นคนขยันเหมือนกัน ไปทำงานทุกวัน แถมยังทำแต้มงานได้เต็มทุกวันด้วย”
“พอเลิกงานกลับบ้านก็ยังช่วยทำงานบ้านอีก เธอว่าเด็กหนุ่มดี ๆ แบบนี้ ต่อให้ถือโคมไฟออกไปหาก็ยังหาไม่เจอเลยนะ”