กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 100 เรื่องน่ายินดีที่คาดไม่ถึง
หลินลี่หงคว้ามือถังซือเหยียนไว้แล้วพูดว่า “หนูถัง ขอบใจมากนะ หนูเป็นผู้มีพระคุณของครอบครัวเราจริง ๆ พวกเราจะขอบคุณหนูยังไงดี”
“คุณย่าเซี่ยคะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ขอแค่ครอบครัวของคุณย่าได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันก็เป็นเรื่องดีแล้ว”
“ฉันไม่ได้เป็นผู้มีพระคุณอะไรขนาดนั้น และไม่ต้องการคำขอบคุณจากทุกคนด้วยค่ะ แค่บังเอิญเดินผ่านไปเห็นจิ่นเหนียนได้รับบาดเจ็บนอนอยู่ตรงนั้น ก็เลยช่วยเขากลับมาเท่านั้นเอง”
“อีกอย่าง ตอนนี้เราสองคนก็คบกันเป็นคนรักแล้ว ยิ่งไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องขอบคุณกันเลยค่ะ”