กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 97 พอแผลหายก็ลืมความเจ็บปวด
เมื่อป้า ๆ ที่ชอบนินทาได้ยินหัวหน้ากองการผลิตพูดเช่นนั้น ต่างก็พากันส่งเสียงผสมโรง
“ใช่แล้ว ยุวชนจ้าว ในเมื่อเธอดูถูกคนชนบทอย่างพวกเรา ก็ไปขุดผักป่ากินสิ หรือจะกลับเข้าเมืองไปขอทานตามถนนก็ได้”
จ้าวเชียนเชียนตะโกนว่า “ยายแก่พวกนี้นี่! เป็นพวกบ้านนอกจริง ๆ ด้วย รวมหัวกันรังแกฉันคนเดียว เชื่อไหมว่าฉันจะไปร้องเรียนพวกเธอที่สำนักงานยุวชน!”
เมื่อป้า ๆ ได้ยินเธอขู่ว่าจะไปร้องเรียนก็เริ่มกลัว ต่างพากันปิดปาก ไม่กล้าพูดอะไรอีก
หัวหน้ากองการผลิตพูดว่า “พวกเธอยังไม่รีบไปทำงานกันอีกหรือ เรื่องยังวุ่นวายไม่พอใช่ไหม หรือว่ามีธัญพืชเหลือกินเหลือใช้กันแล้ว”