กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 71 ไม่มีทางปล่อยไปง่าย ๆ เด็ดขาด
ถังซือเหยียนอาศัยแสงจันทร์เดินกลับบ้าน เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เห็นเซี่ยจิ่นเหนียนยังนั่งรอเธออยู่ตรงนั้น
“จิ่นเหนียน ทำไมคุณยังไม่นอนอีก”
“เหยียนเหยียน ก็ผมรอคุณอยู่นี่นา เห็นว่าดึกขนาดนี้แล้วคุณยังไม่กลับมา ผมก็เป็นห่วง กลัวว่าระหว่างทางจะเจอพวกอันธพาลอย่างเอ้อร์หลายจื่อ”
“โธ่ จิ่นเหนียน คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ที่นี่เป็นบ้านเกิดเมืองนอนของฉัน ฉันคุ้นเคยดี”
“อีกอย่าง ด้วยฝีมือของฉัน ถ้าพวกอันธพาลอย่างเอ้อร์หลายจื่อกล้ามาหาเรื่อง ฉันจะอัดพวกมันจนฟันร่วงเกลื่อนพื้น ต้องคุกเข่าขอความเมตตาเลยทีเดียว”
“อืม ผมรู้อยู่แล้วว่าเหยียนเหยียนของผมเก่งที่สุด คนแบบนั้นไม่มีทางปล่อยไปง่าย ๆ เด็ดขาด”