กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 67 รนหาที่ตายให้ได้
ช่างไม่รู้จักกลัวตายจริง ๆ ทั้งที่ใกล้จะพบจุดจบอยู่แล้ว ยังกล้าคิดไม่ดีกับถังซือเหยียนอีก ถึงตอนนั้นคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตายอย่างไร
ดูท่าคงได้รับมอบหมายงานน้อยเกินไป ใช้ชีวิตสบายจนว่างมาก ถึงได้ต้องออกมารนหาที่ตายให้ได้
ถ้าถังซือเหยียนรู้ถึงความคิดสกปรกของเขา ไม่ช้าก็เร็วคงบิดหัวเขาจนหลุด แล้วโยนเข้าไปในภูเขาให้หมาป่ากินแน่
เลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านหันไปพูดกับหัวหน้ากองการผลิตว่า “นายไม่คิดจะจัดการหน่อยหรือ ปล่อยให้ผู้หญิงพวกนั้นยืนทะเลาะกันไม่หยุดอยู่ได้”
“นายเป็นเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้าน นายก็จัดการได้เหมือนกันนี่ เห็นภรรยานายเก่งขนาดนั้น ทำไมนายไม่ลองจัดการเองล่ะ”