บทที่ 54 ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

บทที่ 54 ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

“ถ้าอย่างนั้นพี่ซุน พวกพี่ค่อย ๆ ขนของกันไปนะครับ ผมขอตัวกลับก่อน”

“ได้เลยน้องถัง เดินทางดี ๆ นะ”

ถังซือเหยียนเดินมาถึงตรอกเล็ก ๆ แล้วหายวับเข้าไปในมิติ นำกล่องเงินเก็บไว้ข้างใน จากนั้นเปลี่ยนเครื่องแต่งกายกลับเป็นชุดเดิม ก่อนนำรถจักรยานยนต์ออกจากมิติแล้วขี่กลับหมู่บ้าน

เมื่อมาถึงทางเข้าหมู่บ้าน เธอก็เก็บรถจักรยานยนต์เข้าไปในมิติ แล้วนำจักรยานออกมาแทน เวลานี้ทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว เธอจึงไม่ได้ทำให้ใครรู้ตัวเลย

เมื่อกลับถึงบ้าน เธอก็เปิดประตูเข้าไปแล้วเดินไปทางห้องตัวเอง แต่สังเกตเห็นว่าไฟในห้องของเซี่ยจิ่นเหนียนยังเปิดอยู่ จึงเคาะประตูห้อง เมื่อได้ยินเสียงตอบรับจากเขา