กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 370 ความคิดของเสี่ยวม่าน
“ก็พอใช้ได้ครับพ่อ รีบเปิดประตูเร็วเข้า!”
ซูเล่อตะโกนเรียกเข้าไปข้างในด้วยความลำพองใจเล็กน้อย
เขาไม่มีกุญแจ ทั้งยังไม่ได้บันทึกระบบจดจำใบหน้าไว้ จึงเปิดประตูไม่ได้
พอได้ยินคำนี้ เสี่ยวม่านที่อยู่ข้าง ๆ ก็เริ่มสงสัยขึ้นมาอีกครั้ง
เข้าบ้านตัวเองยังต้องตะโกนเรียกคนมาเปิดประตูให้อีกเหรอ?
แต่ว่าคำเรียกว่าพ่อนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
“เมื่อเช้าฉันสะลึมสะลือเลยลืมหยิบกุญแจมาน่ะ เมื่อวานวันขึ้นปีใหม่ที่บ้านมีแขกมาเยือน ดื่มมากไปหน่อย สุราแดงของต่างประเทศฤทธิ์แรงเอาเรื่อง”
พอเห็นสายตาเคลือบแคลงของเสี่ยวม่าน ซูเล่อก็รีบอธิบายทันที
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง สุราอย่างไรก็ควรดื่มให้น้อยลงหน่อยนะครับ ไม่ดีต่อสุขภาพ”