กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 345 กลับบ้าน
เมื่อเห็นทุกคนไม่พูดไม่จา เย่เจี้ยนจึงทำได้เพียงพูดความคิดของตนออกมา
เขาคิดจะกลับไปแล้ว
เขาคิดตกแล้วว่าอยู่กับเย่หยางไม่มีทางหาเงินได้ แถมยังถูกเย่หยางพาเสียคนไปโดยไม่รู้ตัว ถึงขั้นตกอับจนต้องหาเงินด้วยการแกล้งถูกรถชนเรียกค่าเสียหาย
คบคนพายเรือพายไปส่งถึงฝั่ง คบเย่หยางมีแต่พาชีวิตพัง
หลังจากคิดตกเมื่อคืนเขาก็ตื่นตระหนกจนเหงื่อกาฬแตกพล่าน
จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ตอนนี้เขาแค่อยากไปให้พ้นจากเย่หยาง ไม่อย่างนั้นหากตกต่ำต่อไปก็ไม่รู้จะเป็นอย่างไรอีก
เขาไม่ได้อยากเสียคนตอนแก่จนถูกส่งเข้าตารางหรอกนะ
“...” เย่ต้าซาน
เขามีคำพูดหนึ่ง ไม่รู้ว่าควรพูดหรือไม่ควรพูด