กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 324 อย่าได้ดูแคลนยามชราตกอับ
“ไอ้หยา อู้อู้!”
เจี่ยนมู่เหยียนค้อนใส่เย่เฟิงตาเขียว ก่อนจะเริ่มตอบรับอย่างเร่าร้อน
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
“จุ๊ จุ๊ พวกเธอจูบกันมาครึ่งชั่วโมงแล้วมั้ง จูบจนอิ่มแล้วมั้ง ฉันว่าคงไม่ต้องกินข้าวแล้วละ”
หลิ่วซือซือเดินเข้ามา
เธอไม่ได้กวนทั้งคู่แล้วไปทำอาหาร ตอนนี้ทำอาหารเสร็จมาเรียกทั้งคู่กินข้าว พวกเขายังคงจูบกันอยู่อีก
มันน่าจูบขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่กลัวจูบจนปากถลอกหรือไง
วันหน้าถ้าเธอมีความรักจะต้องจูบแบบนี้ด้วยไหมนะ
ใบหน้าเล็ก ๆ ของเจี่ยนมู่เหยียนแดงระเรื่อ ถึงยอมผละออกจากเย่เฟิง