กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 306 นายจะโม้ก็อย่าลากฉันไปด้วย
“สมาชิกสถาบันวิชาการเย่ ให้โอกาสผมสักครั้งได้ไหมครับ”
จางฝานเอ่ยอึกอักอยู่สองประโยค ในที่สุดก็พูดโพล่งออกมาตรง ๆ
คนระดับเก่งกาจเทพซ่าอย่างสมาชิกสถาบันวิชาการเย่ ต้องใจกว้างมากแน่ ๆ คงไม่ลงมาถือสาหาความกับเขาหรอก
อีกอย่างเขาก็ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย เพียงแค่ยิ้มออกมานิดเดียวเท่านั้น
ในทางกลับกัน สมาชิกสถาบันวิชาการเย่กลับดูคิดเล็กคิดน้อยไปเสียได้
“ตอนมัธยมปลายผมก็ได้โควตาเข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยการบินและอวกาศปักกิ่งเลย ได้ทุนการศึกษาตลอดสี่ปีในมหาวิทยาลัย ตอนปีสองปีนั้น……”
จางฝานพูดร่ายยาวถึงอดีตอันน่าภาคภูมิใจของตัวเองไม่หยุด
“ไม่ให้”
ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ เย่เฟิงก็เอ่ยปากขัดขึ้นทันที