กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 301 ท่าโทมัสฟลิป
“เอ๊ะ มีขอทานด้วย เสี่ยวหวัง ไปซื้อซาลาเปาให้เขาสักสองสามลูกสิ”
ยุคสมัยนี้ยังจะมีขอทานอยู่อีกหรือเนี่ย
แน่นอนว่าเค้กในมือหล่อนย่อมไม่มีทางยกให้อีกฝ่ายอย่างแน่นอน
ของพวกนี้แพงมาก แค่ครึ่งจินก็แทบจะเท่ากับเงินเดือนครึ่งค่อนเดือนของหล่อนแล้ว
หล่อนถูกค้างเงินเดือนมาตั้งหลายร้อยปีแล้ว ไม่มีทางยอมติดค้างเงินเดือนเพื่อคนอื่นหรอก
แถมอนาถาจนถึงขั้นเป็นขอทานแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องกินของดีขนาดนี้ หาสินค้าอย่างซาลาเปากินก็พอแล้ว
สรุปง่าย ๆ คือ หล่อนมีความเมตตา แต่มีไม่มาก และยิ่งไม่ใช่แม่พระด้วย
หล่อนได้เงินเดือนแค่เดือนละ 3,000 จะเลี้ยงตัวเองยังแทบไม่รอดเลย
“...” ฉินจิ้น