ตอนที่ 279 ผมนี่รู้จักประหยัดมอดออมจริง ๆ เลยนะ

ตอนที่ 279 ผมนี่รู้จักประหยัดมอดออมจริง ๆ เลยนะ

เย่หยางค่อย ๆ ฟื้นคืนสติขึ้นมาบนพื้น แล้วยิ้มอย่างขื่นขม

พี่อวี้ถึงขั้นไม่เอาเขินไปนอนบนเตียง ตัวเขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะนอนบนเตียงแล้วหรือไง

ในเมื่อเธอไร้ความปรานี ก็อย่าหาว่าฉันไร้มนุษยธรรม

มุมปากของเย่หยางเผยรอยยิ้มชั่วร้าย แววตาค่อย ๆ บ้าคลั่งขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อก่อนเขาไม่มีปัญญาทำอะไรพี่อวี้ ได้แต่ปล่อยให้พี่อวี้รังแก พี่อวี้เป็นดาบ ส่วนเขาเป็นเนื้อบนเขียง

ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว ในที่สุดเขาก็หาจุดอ่อนของพี่อวี้เจอ

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องอดทนอีกต่อไป

เขาทนพี่อวี้มานานพอแล้ว

ต่อให้บริษัทจะเจ๊ง เขาก็ต้องแก้แค้นให้ได้