กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 265 ชาติหน้าฉันก็ยังจะเป็นเด็กเบ๊
เอวไม่เมื่อยแล้ว ขาไม่ปวดแล้ว หัวใจก็ไม่เต้นแล้ว...
ล้อเล่นน่ะ
ความคล่องแคล่วนี้ ดีกว่าวัยรุ่นตั้งหลายคนเสียอีก
มีวัยรุ่นสักกี่คนกันที่ลังกาหลังได้?
ผู้คนพากันเบิกตากว้างตกตะลึง
คุณพระ โดนเตะแล้วยังมีผลลัพธ์แบบนี้ด้วยหรือ?
ท่านลุงคนนี้ทุกคนต่างรู้จักดี ร่างกายไม่ค่อยดีมาตลอด แขนขาก็ไม่คล่องแคล่ว ถือไม้เท้ามาตั้งหลายปีแล้ว ปกติขาขาก็ไม่ค่อยดีอยู่ตลอด
นึกไม่ถึงว่าโดนเตะไปไม่กี่ทีก็หายแล้ว
“แปะ แปะ แปะ!”