กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 238 ก็ไม่ได้มากมายอะไร
“ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้ลูกสาวของพ่อกับแม่ไม่ได้ขาดเงินสักหน่อย ในเมื่อมาเที่ยวแล้ว ก็พักให้ดีหน่อยแล้วกัน ไม่ได้มาพักทุกวันเสียหน่อย พวกเราเข้าไปกันเถอะ!”
หลินโยวโยวโบกมืออย่างใจสปอร์ต
ในเมื่อมาเที่ยวแล้ว ก็ต้องเที่ยวให้เต็มที่ ไม่มีความจำเป็นต้องตระหนี่ถี่เหนียว
พ่อหลินแม่หลินหมดปัญญา ทำได้เพียงเดินตามลูกสาวเข้าไป
ทั้งสามคนเพิ่งมาถึงโถงทางเดิน ก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเร่งรีบนำหน้ากลุ่มคนเข้ามา
“เอ๊ะ นี่ไม่ใช่คุณผู้ช่วยผู้บริหารหลินหรอกหรือครับ สวัสดีครับ ๆ”
หลังจากเห็นหลินโยวโยว ตี๋จิ่งซั่วก็ก้าวเข้าไปทักทาย
สำหรับคนข้างกายของเย่เฟิง คนตระกูลตี๋ทั้งบนและล่างย่อมรู้จัก และให้ความเคารพเป็นอย่างยิ่ง