กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 213 ฉันมีความคิดของฉันเอง
ติดตามเย่หยางนับว่าเขาส้มหล่นแท้ ๆ
ถ้าเป็นในยุคราชวงศ์ถัง นางไม่มีทางมองขยะชิ้นนี้ตรง ๆ แม้แต่สายตาเดียว
เขากลับยังไม่อิ่มเอมโลภมากอีก
พี่อวี้หันไปมองเย่หยาง
เย่หยางผงกศีรษะ สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ
มันน่าขยะแขยงจริง ๆ นั่นแหละ!
จะให้พูดขัดกับมโนธรรมไม่ได้หรอกนะ!
“เพียะ เพียะ เพียะ!”
พี่อวี้โมโหแล้ว เริ่มประเคนฝ่ามือพิฆาตใส่ทันที